Profesja Wieczysta S. Kapucynek NSJ

U Sióstr Kapucynek miesiąc maj obfitował w uroczystości. Dzień po uroczystości Najświętszego Serca Jezusa i przyjęciu do nowicjatu dwóch naszych postulantek,w Święto Niepokalanego Serca Maryi, odbyła się uroczystość ślubów wieczystych.
31.05.2008r. w Siennicy koło Mińska Mazowieckiego s. Beata Trzeciak, s. Agnieszka Teresa Gebel i s. Katarzyna Madyńska, złożyły na ręce Matki Generalnej swoją profesje wieczystą,. Uroczystość odbyła się w godzinie Miłosierdzia Bożego (o godz.15.00), podczas Mszy Świętej, której przewodniczył Prowincjał oo. Kapucynów o. Sławomir Siczek
W Ofierze Mszy Świętej brali udział licznie zgromadzeni kapłani, bracia zakonni, siostry, służba liturgiczna oraz wierni i goście zaproszeni na uroczystość.
Liturgię rozpoczęło gregoriańskie Veni Sancte Spiritus, które było wzywaniem Tego, który uzdolnił nasze siostry, by usłyszały głos powołania i odpowiedziały na Boże Wezwanie. W homilii w sposób szczególny o. prowincjał podkreślił znaczenie i wzór Maryi, która ma być, dla osób konsekrowanych, wzorem wierności , zaufania i poddania swojego życia Woli Bożej. Następnie, po wezwaniu wstawiennictwa Maryi i Wszystkich Świętych, nasze siostry ślubowały już na zawsze Jezusowi czystość, ubóstwo i posłuszeństwo.
Na zakończenie liturgii, nowe Siostry wieczyste dziękowały Bogu za dar powołania, rodzicom, za to, że wszczepili w nie wiarę i miłość oraz wszystkim, którzy pomagali im w dojrzewaniu, rozwijaniu wiary i powołania.
Po Mszy Świętej wszyscy goście udali się do sali szkolnej, gdzie czekała już pyszna uczta dla ciała i serdeczne, spotkanie, ubogacone rozmowami i obecnością sióstr z Włoch, naszych rodzin, przyjaciół i dobrodziejów.
Po „delikatnych” problemach technicznych z nagłośnieniem i dzięki sprytowi ks. Marusza, nowicjuszki, wraz z postulantkami przedstawiły ciekawą scenkę, z której każdy mógł zaczerpnąć dla siebie trochę mądrości i refleksji nad życiem.
Było także wspólne śpiewanie, tańce i sporo dobrej, franciszkańskiej radości.
Wspomnienie Niepokalanego Serca Maryi i uroczystość ślubów wieczystych Pan Bóg ozdobił piękną, słoneczną pogodą, która pozwoliła cieszyć się pięknem przyrody, a tym którzy zwykle przy pochmurnej pogodzie, mają złe nastroje, nie trzeba było tym razem poprawiać humorów.
Drogie siostry, Beato, Agnieszko Tereso i Katarzyno, niech Ten, który wybrał was na Swoje oblubienice, nieustannie otwiera wasze serca na Jego Miłość, obdarza pokojem i wytrwałością, a na koniec obdarzy życiem wiecznym.

Nowicjat w Sercu Pana Jezusa

"Uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem...” Mt.11, 29. Tymi Słowami, podczas Uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa (30.05.), zostały obdarowane Zuzia Głasek i Sylwia Mirosław, rozpoczynające kolejny etap formacji zakonnej- nowicjat. Na drodze postulatu, w formacji towarzyszyła im s. Anna Szaniawska, teraz wspierać je będzie s. Cecylia Pytka. Nowicjat, zmierza ku temu, by odchodząc na chwile od świata i jego trosk, w bliskości z Jezusem, dokładnie rozpoznać i umocnić swoje powołanie. Jest to także czas, by kształtować swój umysł i serce, duchem Zgromadzenia Sióstr Kapucynek NSJ. Niektórzy nazywają ten czas "pustynią" na której nawiązuje się Relacja Miłości, która stanowi fundament życia Zakonnego. Kochane nowicjuszki, podejmijcie ten słodki trud trwania przy Sercu Jezusa. On pragnie napełnić was Miłością, Pokojem i Radością. Jezus nieznużenie nas prosi: Trwajcie w miłości mojej (J 15, 9).

W sąsiedniej Słowacji

10 maja 2008 roku nasza siostra Jarmila Weronika Hanakova złożyła profesję wieczystą. Siostra Jarka jest Słowaczką, dlatego miejscem docelowym naszej podróży były Smiżany koło Spiskiej Novej Wsi. Odnaleźć cel naszej drogi było trudno, ale udało się! Wspólnie stworzyłyśmy jedną międzynarodową wspólnotę sióstr Kapucynek.
Eucharystię celebrowało wielu kapłanów, a przewodniczył Prowincjał Kapucynów na Słowacji. W homilii nawiązał do stworzonego świata i sposobu odnajdywania w nim Boga. Siostra Jarka złożyła śluby wieczyste, oddając się Bogu na zawsze i wchodząc trwale do Wspólnoty Sióstr Kapucynek. Wzruszającym momentem był czas podziękowań, kiedy siostra profeska dziękując obdarzała kwiatami: rodziców, kapłanów, Matkę Generalną Cecylię D’Arma i swoją przełożoną.
A potem było wspólne świętowanie. Oczywiście siostra Agnieszka zagrała na klawiszach, siostra Karolina na gitarze, a nasza postulantka Zuzanna nadawała rytm bębenkiem. Były śpiewy, tańce, a przy tym dużo radości i śmiechu.
Siostra Jarmila pochodzi ze Smiżan niedaleko Słoweńskiego Raju. Swoją formację przeżywała w Rzymie i w Asyżu, a od 2003 roku mieszka i pracuje w naszej wspólnocie w Rohożniku, niedaleko Bratysławy.
Siostrze Jarmilii życzymy błogosławieństwa Bożego i odnajdywania swojego miejsca w Sercu Jezusa!!!

Sakrament Kapłaństwa u Braci Kapucynów w Lublinie

W niedzielę Zesłania Ducha Świętego, w Kościele na Poczekajce, sześciu braci Kapucynów (br. Szczepan Dzyr, br. Krzysztof Przybylski, br. Paweł Sierotko, br. Paweł Malesa, br. Łukasz Lewczuk, br. Andrzej Czyżewski) przyjęło z rąk bp. Stanisława Wielgusa, sakrament kapłaństwa.
Towarzyszymy im swoją modlitwą i dziękujemy Panu za dar kolejnych kapłanów w naszej Rodzinie Kapucyńskiej.

Jesteśmy także wdzięczne za zaproszenia na Uroczyste Msze Święte Prymicyjne. Postaramy się uczestniczyć w nich wraz z naszymi podopiecznymi, ciesząc się darem Błogosławieństwa Prymicyjnego.

Juniorystki w Wielkim Lesie !!!

Stało się już tradycją, że juniorat ma swoje spotkanie formacyjne w długi weekend majowy. Tym razem, od 02.05 do 04.05 gościłyśmy w malowniczej miejscowości Wielgolas, która położona jest niedaleko Siennicy, koło Mińska Mazowieckiego. Jest to miejsce, gdzie znajduje się sanktuarium Matka Boża Wielgoleskiej. W domu parafialnym przywitał nas serdecznie proboszcz tutejszej parafii ks. Kazimierz Zoch i trzy nasze siostry, które właśnie tu, u stóp Matki Bożej, przygotowują się do złożenia profesji wieczystej. Kurs rozpoczęłyśmy wspólną adoracją, a następnie spotkaniem, na którym rozmawiałyśmy na temat punktów, zawartych w Dyrektorium naszego Zgromadzenia. Przez kolejne dni, w trakcie spotkań, pochylałyśmy się nad listami naszej Założycielki Matki Weroniki, a także nad świadectwem o Jej życiu. Rozważałyśmy treść tych pism, sięgając jednocześnie do historii powstawania i kształtowania się Zgromadzenia Sióstr Kapucynek NSJ.
Z radością i nie małymi emocjami, odkrywałyśmy przykład życia Założycielki i jej franciszkańską duchowość, którą pragnęła zaszczepić jako tożsamość naszego zgromadzenia.
Swojego ducha umacniałyśmy codzienną Eucharystią i adoracją. Zostałyśmy również zaproszone przez ks. proboszcza na uroczystą Msze Świętą, która odbywa się w tutejszym sanktuarium, w każdą pierwszą sobotę miesiąca i połączona jest z nabożeństwem przed cudownym obrazem, oraz wspólnymi nieszporami.
Wzmacniałyśmy i odnawiałyśmy także nasze ciało, które przecież stanowi o całości człowieka. W domu odbywały się zawody w tenisa stołowego i rozgrywki w „scrabble”. Nie zabrakło także gry w „chińczyka” i „bierki”. Trzeba jednak powiedzieć o wydarzeniu sportowym, które stało się hitem tego sezonu. Otóż miałyśmy okazję zwiedzać okolicę, poruszając się… rowerami. Piękne widoki, poprawa kondycji i wiatr na twarzy, to było to.
Ostatniego dnia, pomimo przelotnych opadów deszczu, udało nam się rozpalić ognisko i zjeść pyszne, smażone kiełbaski.
W trakcie kursu towarzyszyła nam radosna atmosfera, ubogacana przy obiadach dłuuuuuuuuugimi opowieściami ks. proboszcza.
Dziękujemy za ten wspólnie spędzony czas Jezusowi, Jego Matce, obecnej z nami w Wielgoleskim Wizerunku i naszej siostrze mistrzyni, która otwierała się na podpowiedzi Ducha Świętego, planując nasz czas.
Szykujemy się do kolejnego kursu, który odbędzie się w samej kolebce franciszkanizmu,w Asyżu. Jedziemy lepiej poznawać ducha Św. Franciszka, który stale żyje i stara się wskazywać nam drogę do Pana.
Bilety już mamy.
Do zobaczenia.

No w końcu...

... coś się ruszyło. Ciekawe czy się spodoba. Oczywiście to wszystko jest robione na szybkiego, więc brak w tym precyzji. Ale jeśli się spodoba, to popracujemy nad tym. Myślę że ankieta też będzie pomocna w ocenieniu tego blogu. No to kolejne pozdrowienia.

Ciężkie początki...

... ale może nie będzie aż tak źle. Pozdrawiamy wszystkich!